31 Mar 2012
YAZDIKLARIMDAN - 2 (eski)
GÖRMEYEN GÖZLER
Gözlerin gözlerime değdiğinde,
İçim titrer,utanıp gözümü kaçırırdım.
Meğerse o gözler sadece bakmaya,
Yararmış görmeyi değil....
Bir türlü anlamıyordun,
Benim sana karşı olanlarımı.
Görmüyordu o gözler,
Sadece boş dalmalar gibi.
Bakan gözler görmüyordu,
Seni sevmişliğimi.
Halbuki anlamazdı ki o gözler,
Bir tebessümü,bir sevgiyi arardı.
Belki de arada,
İnanmak istediği şeyi bulurdu.
Ya da öyle ümit ederdi.
Ama birgün öle olmadı.
Hayaller,ümitler,arzular...
Bir anda silindi gitti,
Karardı her şey.
Onunla olmayı ümit ederken,
Sevdiğinin gözleri kaybolmuştu.
Bir an bulmak istedi,
Ama biliyordu onun değildi.
Onun olmayan şeyi nasıl bulacaktı ki...
O asla kendisinin olmadığı şeye
El uzatmazdı;haramdı.
Yok, asla bir günahı bile bile işleyemezdi
Öylede yaptı ....
Ne bir daha baktı,
Ne de bir daha gönlünden geçirmedi, kaybolan o gözleri...
19 Mar 2012
YAZDIKLARIM:"HERKESE DAİR"
Hayatı boyunca etrafındaki insanların başından geçenleri izleyerek kendi yolunu bulmaya çalışan insanların;yaşadıkları çıkmazların,endişeli,kuruntulu karar verme süreçlerindeki tıkanmaların ve zarar gelecek korkusuyla geri kalışları...İşte bunların hepsinin temelinde olan "mükemmeliyetçi olmanın" getirdiklerini ele almak istiyorum.Nesin sen?Yaradanın yarattığı beşersin.Şaşman,yanlışa düşmen kadar normal ne olabilir ki şu hayatta!Telafisi olmayan hatalardan korusun, Allah'ım hepimizi. Ama hiçbir şeyin insana emanet kılınan can'dan daha önemli olduğunu düşünmüyorum.Böylesi düşünemeyenlerin yaşadığı sıkıntıları onların gözüyle anlatıyım birde sizlere.
İNSAN NEREDEN BİLİR Kİ ?
İnsan nereden bilir ki?
Denemeden,yanılmadan
Hayallerin güzelliğine
Kapılıp,çıktığı yolun
Zorlu olacağını.
İnsan nereden bilir ki?
El yordamıyla,sezgiyle
Yaşanmamışlıkların merakını.
Örselendikçe yaşamaya değer kılan,
Şeylerin güzel olacağını.
İnsan ne ister?
Çözülemeyeni yaşamak ister.
Belki bir dost,
Der ona çıktığı yolun
Dikenli,acıtan olacağını.
Ama yaşamadan anlamaz.
Denemeye değer bir şeyler
Mutlaka çıkar diye,
Alıkoymaz seçtiği bu yoldan kendini.
Olsun zararıyla,ziyanıyla
Artısıyla,eksisiyle.
İnandığı şeye doğru gider.
Ama;
İnsan nereden bilir ki?
Gördükleri karşısında,
Yok olacak hayallerini.
Kendi eliyle,ayağıyla
Gitmenin pişmanlığını.
Temelden sarsılan bir bina gibi,
En küçük bir sarsıntıda,
Un ufak olacağını.
Gücünün tükenip,
Dipsiz kuyulara düşmeyi,
Nereden bilir ki?
Bilmez elbet.
Kuyulara düşülmeden de,
"Yusuf" olunamayacağını
Bilmez elbet.
İşin özü şudur ki;hayatın bize getirdiği imkanlar dahilinde iyiye,güzele ulaşma gayesinde,"bu mudur? budur!" dediğimiz anda kaybedeceklerimizin kazandıklarımız yanında pek bir değeri yoksa, "deneyin" derim.Her şey riskler üzerine kuruludur.Unutmayalım ki;bir şeylere karar vermek,sorumluluğu sırtlanmak cesur yüreklilerin işidir!!!
![]() |
| -En güzeli göstermeyi amaçlayan cesaretli bir fotoğrafçı - |
![]() |
| -manzaranın en güzelini izlemek için çıkılan kayalıklar- |
SİZCE DE BAZI ŞEYLER ZORLUKLARA RAĞMEN
YAŞAMAYA DEĞMEZ Mİ?
18 Mar 2012
NURULLAH GENÇ ŞİİRLERİNDEN "EN SEVDİKLERİM"
YALNIZSIN
Bir akşam ışıkların dağlara güldüğünü
Bir akşam bulutların seyre döküldüğünü
Görürsün,hasretiyle sabah ezgilerinin
Bir akşam gözlerin ufka dalar pek derin
Kuşlar öter,uçuşur,yeşil dallara konar
Umutlar yaprak yaprak alevlenir de yanar
Son mutluluk sesleri dökülür dudaklardan
İnsanlar gölge gibi çekilir sokaklardan
Rüzgar okşamaktayken anne gibi tenini
Gecenin kolları sessizce yakalar seni
Anlarsın gözlerinin dolup boşaldığını
Anlarsın yalnızlığı ve yalnız kaldığını.
SİTEM
Benden anlamadın,şiirden anla
Senin gülüşünle yaşadığımı
Akşamı ettiğim senden kalanla
Sabaha seninle başladığımı
Benden anlamadın,şiirden anla
DOĞMAMIŞ ÇOCUĞA MEKTUP
Hayat dağ gibi,inan ki
Doğar doğmaz bunalırsın
Yaşamak kolay mı sanki
Kuruda,yaşta kalırsın
Yalnızlık var,üzülmek var
Çaresizlik,ezilmek var
Zaman bir çeşmedir;bahar
Süzülür,kışta kalırsın
Karanlıktır sağın,solun
Bazen düze çıkar yolun
Bazen yokuşta kalırsın
Gülersin mutluymuş gibi
Hakikati bulmuş gibi
Hep zavallı bir kuş gibi
Büzülür,taşta kalırsın
Aldanırsın insanlara
Dalarsın derin sulara
Yenilirsin korkulara
Siste,ateşte kalırsın
Ömrün düzeni bozulur
Dostların hepsi kaybolur
Aynalara düşam olur
Devr-i geçmişte kalırsın
Hiç eksilmez ah ü zarın
Seninledir intizarın
Serüven biter,mezarın
Kazılır;düşte kalırsın
Kaderin önünde eğil
Doğmamak elinde değil
Gözlerinin yaşını sil
Hayattan zevk de alırsın.
AYNALAR
Bilmem ki,ne buldum acıdan başka
Bunca yıl gezindim boş aynalarda
Perdeler çekildi deruni aşka
Zavallı,derbeder,loş aynalarda
Emir geldi kahrın dudaklardan
Gecenin sihrine koş,aynalarda
Çocuklar alındı kundaklarından
Zincire vuruldu taş aynalarda
Zaman, gökyüzünde havai fişek
Mevsim ömür boyu kış,aynalarda
Mekan alev alev kanlı bir döşek
Hayat,bir yalancı düş,aynalarda.
17 Mar 2012
18 Mart Çanakkale Zaferi "ÇANAKKALE GEÇİLMEZ"
Bugün sizlere en çok gitmek ve görmek istediğim yerlerden biri olan,
O eşsiz ruhun, manevi ruhun yaşandığı,
Toprağının rengi bile farklı olan,
Vatan , Ezan, Bayrak aşkına canlarını hiçe sayan kahramanlarımı "ÇANAKKALE" yi anlatmak istedim. Beni adını duyduğum andan itibaren bile ürperten,heyecanlandıran,gururlandıran,iman gücünün kanıtı olan ve atalarımızın kanlarıyla,canlarıyla herşeylerini feda ettikleri Çanakkale.Allah'ım ne inanılması zor bir mücadele, nasıl bir imandır ki bütün olmazları oldurmuş, yokluğu kendine manevi bir güç olarak geri çevirerek çarpışan "Kahraman Askerlerimiz" sizleri UNUTMADIK,UNUTMAYACAĞIZ!!!
Bir hikaye paylaşmak istiyorum;
Hasan Etem'in Validesine Son Mektubu"
(Kaynak : Kabatepe Milli parklar Müzesi)
Mektubu yazan , ihtiyat zabit ( yedek subay ) namzedi Hasan Etem , İstanbul Hukuk Fakültesi son sınıfına devam ederken aynı zamanda Beyazıt Nümune Mektebi'nde öğretmendi. Düşmanın Çanakkale'ye dayandığını işittiğinde gözünü kırpmadan binlerce akranı gibi cepheye koştu. Gönüllü yazıldı. Bu onun son mektubuydu. Bu mektubu yazdıktan iki gün sonra Maydos (Eceabad)'da şehit oldu...
( Not: Mektuptan mekan ve zaman tam olarak anlaşılamıyor. 25.Nisan.1915 çıkartma öncesi yazıldığı görülüyor. Bu da ortam hakkında net bilgi veremiyor. Çıkartma öncesi 19.Nisan da nasıl şehit olabileceği açık değil. Rumi-Miladi dönüşümlere dikkat edilmemiş olabilir. )
Valideciğim,
Dört asker doğurmakla müftehir şanlı Türk annesi,
Nasihat-amiz mektubunu Divrin Ovası (Nığde) gibi,güzel,yeşillik bir ovacığın ortasından geçen derenin kenarındaki armut ağacının sayesinde otururken aldım.Tabiatın yeşillikleri içinde mest olmuş ruhumu bir kat daha takviye etti.
Okudum, okudukça büyük dersler aldım.Tekrar okudum.Şöyle güzel ve mukaddes bir vazifenin içinde bulunduğumdan sevindim.Gözlerimi açtım, uzaklara doğru baktım.Yeşil yeşil ekinlerin rüzgara mukavemet edemiyerek eğilmesi,bana,annemden gelen mektubu selamlıyor gibi geldi.Hepsi benden tarafa doğru eğilip kalkıyordu ve beni , annenden mektup geldi diyerek tebrik ediyorlardı.Gözlerimi biraz sağa çevirdim güzel bir yamacın eteklerindeki muhteşem çam ağaçları kendilerine mahsus bir seda ile beni tebşir ediyorlardı.Nazarlarımı sola çevirdim çağıl çağıl akan dere , bana validemden gelen mektuptan dolayı gülüyor , oynuyor , köpürüyordu ...
Başımı kaldırdım , gölgesinde istirahat ettiğim ağacın yapraklarına baktım.Hepsi benim sevincime iştirak ettiğini , yaptıkları rakslarla anlatmak istiyordu.Diğer bir dalına baktım , güzel bir bülbül , tatlı sedasıyla beni tebşir ediyor ve hissiyatıma iştirak ettiğini ince gagalarını açarak göstermek istiyordu.
İşte bu geçen dakikalar anında , hizmet eri :
-Efendim , çayınız , buyrunuz , içiniz , dedi.
-Pekala dedim,aldım baktım , sütlü çay...
-Mustafa bu sütü nereden aldın ? dedim.
-Efendim , şu derenin kenarında yayıla yayıla giden sürü yok mu ?
-Evet dedim.Evet ne kadar güzel.
-İşte onun çobanından 10 paraya aldım.
-Efendim , çayınız , buyrunuz , içiniz , dedi.
-Pekala dedim,aldım baktım , sütlü çay...
-Mustafa bu sütü nereden aldın ? dedim.
-Efendim , şu derenin kenarında yayıla yayıla giden sürü yok mu ?
-Evet dedim.Evet ne kadar güzel.
-İşte onun çobanından 10 paraya aldım.
Valideciğim , on paraya yüz dirhem süt , su katılmamış.Koyundan şimdi sağılmış , aldım ve içtim. Fakat yukarıdaki bülbül bağırıyordu : "Validen kaderine küssün , ne yapalım.O da erkek olsaydı , bu çiçeklerden koklayacak , bu sütten içecek , bu ekinlerin secdelerini görecek ve derenin aheste akışını tetkik edecek ve çıkardığı sesleri duyacak idi"
Şevket merak etmesin o görür , belki de daha güzellerini görür.
Fakat , valideciğim , sen yine müteessir olma.Ben seni , evet seni mutlaka buralara getireceğim.Ve şu tabii manzarayı göstereceğim.Şevket , Hilmi (kardeşleri) de senin sayende görecekler.
O güzel çayırın koyu yeşil bir tarafında , çamaşır yıkayan askerler saf saf dizilmişler.Gayet güzel sesli biri ezan okuyordu.
Ey Allah'ım , bu ovada onun sesi ne kadar güzeldi.Bülbül bile sustu, ekinler bile hareketten kesildi ,dere bile sesini çıkarmıyordu.Ezan bitti.O dereden ben de bir abdest aldım.Cemaat ile namazı kıldık..O güzel yeşil çayırların üzerine diz çöktüm.Bütün dünyanın dağdağa ve debdebelerini unuttum.Ellerimi kaldırdım , gözümü yukarı diktim , azımı açtım ve dedim :
-Ey Türklerin Ulu Allah'ı.Ey şu öten kuşun , şu gezen ve meleyen koyunun , şu secde eden yeşil ekin ve otların şu heybetli dağların Halıkı.Sen bütün bunları Türklere verdin.Yine Türklerde bırak.Çünkü böyle güzel yerler , Sen'i takdis eden ve Sen'i ulu tanıyan Türklere mahsustur.
Ey benim Rabbim !
Şu kahraman askerlerin bütün dilekleri ; ism-i Celalini İngilizlere ve Fransızlara tanıtmaktır.Sen bu şerefli dileği ihsan eyle ve huzurunda titreyerek , böyle güzel ve sakin biryerde sana dua eden biz askerlerin süngülerini keskin , düşmanlarını zaten kahrettin ya , bütün bütün mahveyle. "Diyerek dua ettim ve kalktım.Artık benim kadar mes'ut , benim kadar mesrür bir kimse tasavvur edilemezdi.
Oğlun
Hasan Etem
4 Nisan 1331
(17 Nisan 1915)
4 Nisan 1331
(17 Nisan 1915)
İşte böyle binlerce hikaye,dram ve inancın gücü ile kazanılmış bu büyük savaş.Gün geçmiyor ki herşey de olduğu gibi rant elde etmek adına "vicdan özürlülerin " eline geçen ve Çanakkale’de en fazla şehidin verildiği yer olan Bombasırtı’ nda şehitlerin yattığı yere ve siperlere otopark yapılmasına göz yumanlar nasıl hesap verecekler ? Bir şeyleri de doğru olanı,saygılı ve usulüne göre yapsalar...Allah'ım nasıl bir toplum haline geldik ki biz bu insanların eline kaldık? demekten kendimi alamıyorum.Yazımı,gitmek isteyip de bir türlü nasip olamayan ve bir gün yerinde yaşamak adına gideceğimi umduğum Çanakkale Zaferi 'nin tarihi kanıtlarıyla bitirmek istiyorum.
http://www.denizalticilarbirligi.com/db.canres.htm (fotoğrafların devamı)
ATATÜRK DİYOR Kİ... - ZATEN HER ŞEY UNUTULUR...Başımıza neler örülmek istenildiği ve nasıl mukavemet ettiğimiz ve daha doğrusu milletin arzu ve emellerine uyarak ve onun yardımıyla nasıl çalıştığımız görülmeli ve gelecek kuşaklar için ibret ve uyanıklığı gerektirmelidir. Zaten herşey unutulur. Fakat biz her şeyi gençliğe bırakacağız. O gençlik ki hiçbir şeyi unutmayacaktır; geleceğin ışık saçan çiçekleri onlardır. Bütün ümidim gençliktedir! K. ATATÜRK.
ATATÜRK DİYOR Kİ... - ZATEN HER ŞEY UNUTULUR...Başımıza neler örülmek istenildiği ve nasıl mukavemet ettiğimiz ve daha doğrusu milletin arzu ve emellerine uyarak ve onun yardımıyla nasıl çalıştığımız görülmeli ve gelecek kuşaklar için ibret ve uyanıklığı gerektirmelidir. Zaten herşey unutulur. Fakat biz her şeyi gençliğe bırakacağız. O gençlik ki hiçbir şeyi unutmayacaktır; geleceğin ışık saçan çiçekleri onlardır. Bütün ümidim gençliktedir! K. ATATÜRK.
14 Mar 2012
yazdıklarımdan =)
İSTANBUL VE SEN (tamamlanamayan şiirim)
İstanbul gibisin
Bir kere gördü mü insan,
Hep orada olmak istediğin,
Ve hayatında unutmak istemediğin anın....
İstanbul gibisin
Bir kere gördü mü
İnsanın Olmayan yanını hatırlatan
Gördügünde ise seni uçuruma sürükleyen....
İstanbul gibisin
Bir kere gördü mü insan,
Bağımlısı olduğun şey gibi,
Hep olsun yanımda dediğin...
.
.
.
.
13 Mar 2012
"Hoş-geldim" yazısı =)
Bende bir blog oluşturdum sonunda .Zamanım yok deyip ertelediklerimden biriydi ama yazı yazmayı seven biri olarak neden yazdıklarımı,düşüncelerimi paylaşmayayım dedim .Bakalım zaman içinde neler yazacağım, neleri paylaşacağım bende merak ediyorum doğrusu ;) Bu yazımı anlamlı kılan ve düşündüren bir yazıyla bitirmek istiyorum;
…İnsanları ikiye ayırıyorum. Seni tanıyanlar, seni tanımayanlar. Seni tanıyanları ikiye ayırıyorum. Anlayanlar, anlamayanlar. Seni tanımayanlara yabancıyım. Seni anlamayanlara düşman. Garip rüzgarlar esiyor başımda. Kavak yelleri desem değil, kasırga gibi, hortum gibi bir şey. Kendimi de etrafımı da yok etmek istiyorum…. Sonra seni hatırlıyorum. Birden zindanım aydınlanıyor…
Söyleyen: Cemil Meriç
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








