bir çift yeşil göz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bir çift yeşil göz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 May 2012

YAZDIKLARIM:BİR ÇİFT YEŞİL GÖZ

     Hani bazen dinlediğimiz hikayeler,izlediğimiz filmler de "yok artık " dediğimiz şeyler vardır ya bende sizlere bu türden bir insan yaşamından bahsedeceğim. Anlatacaklarım birebir gerçek olup, kendisiyle tanışmama rağmen   yaşadığı kötü şeylerin marazını taşıdığı  için hikayesini üçüncü kişilerden dinledim. Onun yaşadıklarını anlatırken kendi hayatınızdaki dert dediklerinizin ya da  varlığım-larınızı ,yokluğum-larınızı bir daha bakıp bir kez daha düşünüp,yaşamımızda neleri büyütüp neleri küçülttüğümüzü bir kez daha anlamamızı umut ederek,asıl  konumuza gelmek istiyorum . Evet, hayata bir-sıfır yenik başlamasına rağmen aynı bir kömürün elmasa dönüşmesi gibi iyi ellerde işlenerek değerli bir ferde dönüşen kardeşimizden  bahsedeceğim sizlere..
     O her bebek gibi masum olarak dünyaya gelmişti. Başına geleceklerden habersizdi,günahsızdı... Parçalanmış bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gözlerini açmıştı ve üvey anne dehşetinden kaçıp,sokaklara düşmüştü. O hep yoktu,değersizdi herkesin gözünde. Onun o kadar çok yokluğu vardı ki ,varlığından bir haberi olmadığı değerini bilemediği bir şeye sahipti. Evsiz, yurtsuz olmanın, kimsesizliğin, yalnızlığın, hüznün gördüğü bir çift yeşil gözleri sahipti o. Gözlerini sokağın acımasızlığında ya da titreyen vücudunun silkelenmesinde açmıştı.Kötülükleri, karanlıkları gören gözlerin  , onu düzlüğe çıkaracağını bilemezdi. Ve bir gün o camsı parlaklıktaki bir çift yeşil gözü fark eden bir anne yüreği oldu. Bir sergi de masanın kenarına büzülmüş şekilde ürkek duran, yarı çıplak, yırtık terlikleriyle perişan haliyle bakan bir çift yeşil göz öylece yapılanları seyrediyordu. Kardeşimizin kurtarıcısı, Allah 'ın vesileyle tayin ettiği, manevi annesi fark etti onu. Manevi annesi onunla tanıştığı günü anlatırken "gözüm bir ara masanın kenarında benim yaptıklarıma meraklı bir şekilde izleyen bir çift yeşil göze rast gitti" diyordu. Karanlık dünyasına  bir mum yakmasını sağlayacak,kendinde bilmediği varlıklardan sadece biriydi o bir çift yeşil göz. Manevi annesi o günden sonra onun elinden öyle bir tuttu ki bir daha hiç bırakmamacasına.O artık evsiz-kimsesiz-sahipsiz değildi. Onun bir ailesi vardı artık.Manevi annesi ona sıcak bir yuva verdi,yedirdi,giydirdi. Ona hiç bilmediği duyguları gösterdi;şefkat, sevgi,aile sıcaklığı... Ve en güzeli onu hayata kazandırdı.Okula başladı,sosyal çevresi, arkadaşları oldu. El yeteneğini ve becerini tanıdı yani  kendindeki varlıkları keşfetmeye başladı.O, artık ailemizin bir "Ferdi" oldu. Onun şimdi tek arzusu; liseye devam edip, mobilya bölümünde okuyup,ailemizin mobilyacısı olmak.(Allah 'ın izniyle olacağına canı yürekten inanıyorum.)
        Kardeşimizin yokluklarla  başlayan hayat mücadelesi, kendinde var olan o güzel yeşil gözleriyle aydınlığa açılan penceresi oldu ve hayata tutundu. Kardeşimizin hayat yolculuğunun nasıl yön değiştirip, toplumda bir birey haline dönüşmesine vesile olan, yaratıcının ona verdiği gözlerinin ışıltısında bizlerinde  karanlık,ümitsiz ve elem içinde kaldığımız anlarda varlıklarımızı hatırlayıp;o gözler gibi bizimde sahip olduğumuz gizli kalmış değerlerimizin, olduğunu unutmayalım derim.